Tusk: Wiele hałasu o nic.

I o co tyle krzyku?

Koalicja „demokratyczna” ma pełne gacie po wygraniu wyborów przez Nawrockiego.

Byli gotowi dokonać zamachu stanu, byle tylko Dupiarz mógł objąć stolec prezydencki.

Niepotrzebnie.

Tusk w końcu zrozumiał, że wygrana Nawrockiego to „dar Boży” dla szeroko pojętej lewicy, na czele której stoi.

Komentując prawdziwe bądź rzekome zdenerwowanie Kaczyńskiego, identyfikuje jego przyczyny – rośnie mu konkurent na prawicy (!)) i tym samym „nie chciałby być sw jego skórze” .

Dotychczas wydawało się, że nikt nie chciałby być w skórze Tuska po wyborze Nawrockiego, jednak dopiero przenikliwy umysł „męża stanu” uświadomił nam, że Nawrocki stanowi problem dla PiS, nie dla KO.

Brawo Tusk!

Ale o co było tyle wrzawy?

I, tak przy okazji, sięgając po zdjęcie Tuska z Wikipedii (żródło ilustracji – Wikipedia właśnie), dowiedziałem się, że Tusk ma w CV epizod (mam nadzieję, że tylko epizod) kryminalny – przemyt pontonów do Norwegii. Jak do tego dodamy, że był również kibolem jak Nawrocki, z tą różnicą, że zamiast pięści używał szlauchu, to barwna przeszłość Nawrockiego płowieje.